Stosowanie białek
Sportowcy powinni spożywać białko na poziomie 1,4 – 1,8 g na kg masy ciała i czasowo na 7 dni przy zwiększającym się obciążeniu treningiem zwiększyć jego poziom do 2 g na kg masy ciała na dobę. Sportowcy przeprowadzający bardzo intensywny trening oraz budujący masę mięśniową powinni nie tylko spożywać białko na poziomie 1,4 – 1,8 g na kg masy lecz także przyjmować dodatkowo około 10 – 15 g łatwo przyswajalnego białka w takich produktach jak serwatka, mleko i koktajl mleczny godzinę przed treningiem oraz 10 -15 g w ciągu godziny po treningu. Dodatkowe przyjmowanie białka może zmniejszyć szybkość degradacji i zwiększyć syntezę białka w okresie odnowy biologicznej.
Aby zmniejszyć degradację białka ważne jest przyjmowanie węglowodanów podczas treningu.
Po przekroczeniu pewnej granicy nadmiar dostarczonych białek może obniżać rozwój sportowy. Reakcja anaboliczna jest maksymalna przy spożyciu około 2,4 g na kg masy ciała. Przy większych dawkach procesy anaboliczne nie zwiększają się, natomiast szybko podnosi się tempo rozpadu aminokwasów.
Duże spożycie białka przez długi okres czasu jest niepotrzebne i może być szkodliwe, ponieważ produktem końcowym metabolizmu białka jest mocznik, usuwany przez nerki, przy zbyt dużej ilości spożywanego białka, może dojść do nadmiernego obciążenia nerek co jest szczególnie niebezpieczne przy ograniczonym przyjmowaniu płynów. Dodatkowo nadmiar spożywanego białka pozwala organizmowi oszczędzać wykorzystanie tłuszczów na cele energetyczne i dlatego zwiększa odkładanie spożytego tłuszczu w tkance zapasowej. Przy wzrastającym spożyciu protein i malejącym przyjmowaniu węglowodanów, w organizmie powstają zwiększone ilości kwasów, co wpływa na zachwianie równowagi kwasowo – zasadowej krwi. Konsekwencją tego może być utrata masy mięśniowej i tkanki kostnej oraz spadek wydolności. Kwaśne środowisko wstrzymuje również proces pozbywania się tłuszczów z organizmu. Powstający w trakcie metabolizmu białek kwas moczowy może uszkodzić włókna mięśniowe. Wysiłek fizyczny nasila produkcję kwasu mlekowego oraz moczowego co może prowadzić do przekroczenia możliwości filtracyjnych nerek a następnie może prowadzić do urazów mięśniowo – stawowych.
Pod względem wartości biologicznej białka dostarczane z żywnością możemy je podzielić na pełnowartościowe i niepełnowartościowe. Jest to uzależnione od składu aminokwasowego białek czyli od tego czy zawierają i w jakich proporcjach niezbędne aminokwasy nie możliwe do samodzielnej syntetyzacji przez organizm człowieka. Źródłem pełnowartościowego białka są produkty pochodzenia zwierzęcego, niepełnowartościowego produkty pochodzenia roślinnego. Białko roślinne można podawać łącznie z białkiem roślinnym. Najlepszy stosunek białka roślinnego do zwierzęcego to 1 do 1. Dla sportowców jednak, którzy muszą w wyniku treningu budować masę mięśniowąstosunek ten musi wynosić 2/3 białka zwierzęcego do 1/3 roślinnego.
Ze względu na znaczne zapotrzebowanie na białko w sporcie, a równocześnie pragnąc zachować małą objętość i lekko strawność pożywienia zawodników, duże znaczenie ma zaspokajanie potrzeb białkowych częściowo za pomocą łatwo przyswajalnych odżywek.